Του Ι. Τάχου
Επιμέλεια: Θωμάς Φ. Δρίτσας
Αν και έχουμε ήδη καταδείξει σε άλλο άρθρο μας με ντοκουμέντα το χάλι της ειδωλολατρικής αρχαιοελληνικής κοινωνίας ΚΑΙ στο θέμα της ομοφυλοφιλίας και παιδοφιλίας, τα ντοκουμέντα είναι τόσο πολλά, που θα παρουσιάσουμε μερικά ακόμα, σε πείσμα των εθνικιστών αρχαιοπλήκτων, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε αυτό το διαστροφικό χάος. Φρίξτε λοιπόν με το ηθικό χάλι της λαμπρότερης των Παγανιστικών κοινωνιών, από πολιτικούς, στατιωτικούς και ιερατείο, μέχρι τους ποιητές της!
Εδώ και καιρό έχουν κυκλοφορήσει διάφορα πονήματα τα οποία προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Κατά καιρούς μάλιστα είχαν παρατεθεί τμήματα του Κατά Τιμάρχου τού ρήτορα Αισχίνη, ώστε μέσω αυτών να αποδειχτεί από τους Παγανιστές κι εθνικιστές αρχαιολάτρες ότι δεν υπήρχε ομοφυλοφιλία στην αρχαία Αθήνα. Παρακάτω εκτός από μερικά άλλα αποσπάσματα του ίδιου έργου, θα δούμε με αδιάσειστα στοιχεία, το τι συνέβαινε. Αισχίνη, Κατά Τιμάρχου, εκδ. Ι. Ζαχαρόπουλος. 74. Ξέρετε εκείνους τους τροφίμους των σπιτιών, οι οποίοι κάμνουν αυτήν την δουλειάν. Λοιπόν και αυτοί ακόμη, όταν αναγκάζονται να κάμουν αυτήν τη δουλειά, όμως εντρέπονται και κλείουν τις πόρτες. (...) Ξέρετε το επάγγελμα που εδιάλεξαν και επομένως γνωρίζετε κάθε στιγμή τι κάμνουν. 119. κάθε έτος η Βουλή εκθέτει εις δημοπρασίαν τον πορνικόν φόρον (...) οι ενοικιασταί του φόρου δεν απαιτούν φόρο με εικασίας, αλλά γνωρίζουν καλά ποίοι και ποίαι κάμνουν αυτή τη δουλειά. 136. (...) Ούτε αρνούμαι πως εγώ [=ο Αιχίνης] ο ίδιος και εις το παρελθόν και τώρα ακόμη αγαπώ τα παιδιά και αναγνωρίζω ότι γι’ αυτήν την δουλειά εμάλωσα και ξυλοκοπήθηκα με άλλους. Όσον δια τα ποιήματα [σημ.: 135: «..ερωτικά ποιήματα που έχω γράψει χάριν κάποιων νέων..»] που λέγουν ότι συνέθεσα, άλλα μεν τα αναγνωρίζω (...). 137. Ισχυρίζομαι ότι το (...) να γίνεται ένας νέος ερωμένος κάποιου ανδρός χωρίς χρήμα, επειδή τον αγαπά, είναι πολύ καλόν, αισχρόν δε είναι το να πορνεύεται αντί χρημάτων. 156. Γνωρίζετε, ω Αθηναίοι, τον Κρίτωνα υιόν του Αστυόχου και τον Περικλείδην του Περιθοίδη και τον Πολεμογένην και τον Πανταλέοντα και τον δρομέα Τιμησίθεον (...) οι οποίοι είχαν ερωτικόν σύνδεσμον με πολλούς και πολύ φρόνιμους άνδρας. Όμως κανείς ποτέ δεν τους κατηγόρησε γι’ αυτό. Από το: Λόγος Ευβοϊκός ή Κυνηγός, του Δίωνα Χρυσόστομου, εκδ. Ι. Ζαχαρόπουλος: 268R-269R: (οι πορνοβοσκοί) δημόσια εκθέτουν αιχμάλωτες γυναίκες ή παιδιά, ή με άλλο τρόπο αγορασμένα με λεφτά, για ατίμωση μέσα σε βρώμικα σπίτια, που είναι φανερά σε όλα τα μέρη της πόλης, και κει που περνούν οι άρχοντες και στις αγορές κοντά σε δημόσια κτήρια και σε ιερά, μήτε να σέρνουν σ’ αυτή την ατίμωση και τον εξαναγκασμό βάρβαρους μήτε Έλληνες (...) επειδή έχουν πέσει σε μεγάλη και βαρειά υποδούλωση, κάνοντας έργο πολύ χειρότερο και πιο πολύ ακάθαρτο από τους ιπποφορβούς και ονοφορβούς, αφού δεν βάζουν κτήνη [για να συνουσιασθούν] χωρίς να τα βιάζουν, θεληματικά πάνω σε κτήνη που θέλουν, χωρίς να ντρέπονται καθόλου, αλλά σμπρώχνουν πάνω σε ανθρώπους που ντρέπονται και δεν θέλουν, ανθρώπους μανιακούς κι ακόλαστους, για άσκοπη και ακόλαστη μίξη σωμάτων. |






