Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Η Επιστροφή τού Ασώτου Υιού .



   



   Τὸν τρόπο τῆς γνήσιας μετάνοιας μᾶς περιέγραψε ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Βάλε στόν νοῦ σου, λέγει, ποίων ἀγαθῶν ἐστερήθης, καὶ γιά ποῖα κακὰ ἔγινες ἔνοχος. Μίσησε τὴν ἀποστασίαν, ἡ ὁποία σὲ ὁδήγησε στό φοβερὸ λιμὸ τῶν ἀγαθῶν καὶ στή συναναστροφὴ μὲ τοὺς χοίρους. Καὶ ἐνῶ ἄλλοι πού εἶναι προικισμένοι μὲ ὀλιγώτερα χαρίσματα, ἀπολαμβάνουν αὐτὰ τὰ ἀγαθὰ καὶ χορταίνουν ἀπὸ Θεῖο πόθο, ἐσύ λιμοκτονεῖς ἀθλίως.
Ἐπίστρεψε μὲ ὅλη τὴν διάθεση τῆς ψυχῆς σου στόν ἀρχικὸ τρόπο ζωῆς σου, τότε πού συμβίωνες μὲ τὰ ἀληθινὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ, καὶ πρόσεχες στούς Θείους νόμους. Μὴ φοβηθεῖς τὴν ὑπερβολὴν τῶν πταισμάτων, ἀλλὰ νά σὲ ἐνθαρρύνη τὸ μέγεθος τῆς Θείας εὐσπλαγχνίας.
Ἐπίστρεψε γρήγορα πονώντας γιά τὰ ἑκούσια κακά, ἀλλὰ καὶ ψυχαγωγούμενος ἀπὸ τὶς καλὲς ἐλπίδες. Γονάτιζε συνεχῶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν καρδιά καὶ τὸ σῶμα. Ἀνακάλεσε μὲ δάκρυα τὸν Θεῖον οἶκτον. νά παρακαλῆς ἀκατάπαυστα, ὥστε νά μὴν ἐπιτρέψη ὁ Θεὸς νά ξαναπέσης πλέον.
Νά εἶσαι ἕτοιμος νά ὑπομείνης κάθε πληγὴ ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν ὁποία θὰ θεραπευθοῦν τὰ πταίσματά σου, καὶ θὰ φύγης καθαρὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωή. Πλήγωνε καὶ σὺ τὸν ἑαυτὸν σου μὲ ὅσην δύναμι ἔχεις. Πίεζε τὸ σῶμα σου μὲ τὴν ἐγκράτεια, ὥστε νά πλουτισθῆ τὸ πνεῦμά σου.
Θέλεις νά προσθέσω καὶ τὰ μεγαλύτερα; Ἂν μετὰ τὴν ἀλλαγή σου ἐκπληρώσεις ὅλον τὸν Θεῖο νόμο, νά ὀνομάζης καὶ νά θεωρῆς τὸν ἑαυτὸν σου ἀχρεῖο δοῦλο. Διότι ἔτσι ταπεινώνονται ὅσοι σκέπτονται σωστά, ἔστω καὶ ἂν εὑρίσκωνται σὲ συνεχῆ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἔστω καὶ ἂν δέν τοὺς ἐλέγχει ἡ συνείδησις ὅτι μὲ κάποια πράξη τους ἔφυγαν φανερὰ ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο. Σύ δὲ πῶς θὰ καυχηθῆς κάποιο καλό μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ; Πρέπει νά ἀποκρούης ἀμέσως μὲ τὴν ἀνάμνηση τῶν προηγουμένων παρεκτροπῶν τὸν λογισμὸ τῆς οἰήσεως, καὶ νά ἐντρέπεσαι μᾶλλον γιά τὰ προηγούμενα κακά, παρὰ νά ὑψηλοφρονῆς γιά τὰ πρόσφατα καλά.
Μὴ προσέχης δὲ στίς ἁμαρτίες τῶν ἀδελφῶν παρὰ τόσον ὅσο νά μὴν ἁμαρτάνης μὲ τὴν ἐπικοινωνία μαζὶ τους.
Μὴ κρίνεις μέσα σου. Μὴ κατηγορῆς τοὺς ἄλλους, μᾶλλον δὲ νά προσεύχεσαι νά δώση ὁ Θεὸς καὶ σ’ ἐκείνους μετάνοια, διότι καὶ σὲ σένα ἀπὸ αὐτὸν ἦλθε ἀφανῶς τὸ καλὸ τῆς μετανοίας. Μὴ σκανδαλίζης κανέναν, οὔτε ἀπὸ τοὺς μικρότερους, καὶ νά προσπαθῆς οὔτε κἄν ἀφορμὴ σκανδάλων νά μὴ δίδης, διότι θὰ ἀναγκάσης τὸν Θεὸ νά ἀποστρέψη τὸ πρόσωπὸ Του ἀπὸ σέ, καὶ πάλι θὰ εὑρεθῆς κενὸς ἀπὸ χάρι.
Νά εἶσαι ἕτοιμος νά πληγωθῆς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νά ὑπομένης, ὅταν μὲ κάθε τρόπο σὲ πληγώνουν. Διότι ἐκεῖνος πού δικαιώνει τὸν ἑαυτὸν του καὶ ἀντιδρᾶ σ’ αὐτούς πού τὸν λυποῦν καὶ τὸν πληγώνουν, χάνει τὸ κέρδος πού εἶχε ἀπὸ τὴν μετάνοια. Νά ἀνταποδίδης στούς ἀδελφοὺς ἀγαθὸν ἀντὶ κακοῦ, ἐνθυμούμενος τὸν Θεό, ὁ ὁποῖος ἀντὶ τῶν κακῶν πού ἔκαμες, ἄνοιξε γιά σὲ τὴν πύλη τῆς μετανοίας. Ὁ δημιουργὸς γιά τὸ χτίσμα, ὁ Κύριος γιά τὸν δοῦλο.
Μὲ αὐτοὺς καὶ παρόμοιους λόγους καὶ λογισμοὺς ἀσχολούμενος ὅλη τὴν ὥρα, καὶ ἐκπληρώνοντας τοὺς ἄλλους νόμους τῶν Εὐαγγελίων, θὰ ἑλκύσης μὲ αὐτὸ τὸν ἀγαθὸ τρόπο τὸν Θεῖο οἶκτο, γιά τὴν ἀληθινὴ μετάνοιά σου. Διότι χωρὶς τοιαύτην μετάνοια εἶναι ἀδύνατον νά ἔλθουν στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι πού ζοῦν πολὺ προσεκτικά, ὄχι μόνον ἐκεῖνοι πού ἐπιστρέφουν ἀπὸ πολὺ ἁμαρτωλὴ ζωή. Ἐπειδὴ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὀφείλουν νά μετανοήσουν, ἀφοῦ κανεὶς δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐντελῶς ἀπαλλαγμένος ἀπὸ ἀκαθαρσία. Ἐκεῖνοι δέ πού μὲ τίς ἀρετὲς ἔχουν πλησιάσει περισσότερο τὸν Θεό, αὐτοὶ καὶ τὶς μικρότερες παρεκτροπές τίς θεωροῦν πολὺ μεγάλες, καὶ καλὰ κάνουν. Ἔτσι ἀποκτοῦν μεγάλη ταπείνωση, προκόπτουν ἀσφαλῶς καὶ προσεγγίζουν περισσότερο τὸν Θεό. Ὅπως ἐκεῖνοι πού ἀμελοῦν γιά τὶς μικρότερες καὶ οὔτε πονοῦν γι’ αὐτὲς οὔτε διορθώνουν τὸν ἑαυτὸν τους, παραχωρεῖ ὁ Θεὸς καὶ πίπτουν σὲ μεγαλύτερες.
Ἐμφύτευσε καὶ σὲ μᾶς, Χριστὲ Βασιλεῦ, διάπυρον πόθον ἀληθινῆς μετανοίας, καὶ χρησιμοποιώντας αὐτὴν ὡς ἀφορμή, δεῖξε τὸν πατρικὸ σου οἶκτο γιά μᾶς, καὶ ἐκείνους πού ἐπιστρέφουν καλῶς ἀπὸ πολλὴ ἀσωτία, κατάταξέ τους μεταξὺ τῶν τέκνων σου, ὅτι Σοὶ πρέπει δόξα καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν»
Ἅγ. Γεννάδιος Κωνσταντινουπόλεως