Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Περί τῆς ὑποδοχῆς τῶν Παλαιοημερολογητῶν εὶς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ περί των Μυστηρίων των. Ιερά Σύνοδος τής Εκκλησίας τής Ελλάδος.









Συνοδική Επιτροπή
επί των Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων



Απόσπασμα .
 
Β΄

    Ἡ διόρθωση τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου ἔγινε γιά νά συμβαδίζει ἡ Ἐκκλησία μέ τά πολιτικά θέσμια καί νά μήν ταλαιπωροῦνται τά τέκνα Της. Κάνοντας αὐτή τήν προσαρμογή ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία δέν ἔκανε τίποτε περισσότερο ἀπό τό νά ἐφαρμόσει τόν ΛΗ΄ Κανόνα τῆς Πενθέκτης Συνόδου, σύμφωνα μέ τόν ὁποῖο, «τοῖς πολιτικοῖς καί δημοσίοις τύποις καί ἡ τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων τάξις ἀκολουθείτω». Ἄλλες Ἐκκλησίες πού δέν εἶχαν πρόβλημα συνεργασίας μέ τήν Πολιτεία, κράτησαν τό Ἰουλιανό Ἡμερολόγιο, χωρίς νά διακόψουν τήν κοινωνία τους μέ τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Εἴμαστε συνεπῶς ἑνωμένοι μέ τήν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, μέ τήν Μοναστική Πολιτεία τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μέ τήν Ἱερά Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ καί μέ τίς Σλαβικές Ἐκκλησίες πού ἀκολουθοῦν τό μή διορθωθέν Ἰουλιανό Ἡμερολόγιο. Συλλειτουργοῦμε καί συμπροσευχόμεθα τόσο στίς νέες ὅσο καί στίς παλαιές ἡμερομηνίες, χωρίς κανένα ἀπολύτως πρόβλημα, γιατί τό ἡμερολόγιο εἶναι ἕνα ἐ ρ γ α λ ε ῖ ο καί τίποτε περισσότερο. Ἀκόμη, ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει δεχτεῖ καί εὐλογήσει καί τή λειτουργία Ἐνοριῶν πού ἀκολουθοῦν τό μή διορθωθέν Ἰουλιανό ἡμερολόγιο. Αὐτή τήν τόσο ἁπλῆ ἀλήθεια δέν μπόρεσαν ἤ δέ θέλησαν νά ἐννοήσουν ὁρισμένες ὁμάδες ἀδελφῶν μας. Δέν ἐμπιστεύτηκαν τή Μητέρα Ἐκκλησία, ἀλλά «διέρρηξαν τόν Ἄραφον Χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ». Κυριάρχησε μιά περίεργη λογική τῆς ἀτομικῆς ἐπιλογῆς καί ὄχι τῆς συλλογικῆς πορείας κάτω ἀπό τή Σκέπη τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ συνέχεια ἦταν ἀναμενόμενη. Ἀκολούθησαν τούς Προτεστάντες, τούς ὁποίους ὑποτίθεται πολεμοῦν. Ἡ πολυδιάσπασή τους δέν ἀποτελεῖ πλέον ἔκπληξη. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία δέχεται πολλές αἰτήσεις ὀργανωμένων ὁμάδων Παλαιοημερολογητῶν καί πολύ περισσότερες μεμονωμένων προσώπων, πού ἐκφράζουν τόν πόθο ἐπανόδου στούς κόλπους Της.

Τά Μυστήρια τῶν Παλαιοημερολογιτῶν θεωροῦνται ὡς μή γενόμενα καί θά πρέπει νά ἐπαναλαμβάνονται ἐξ ὑπαρχῆς. Τοῦτο ἰσχύει καί προκειμένου περί μιᾶς ὁμάδας ἀδελφῶν, πού ζήτησαν ἐπανένταξη μετά τοῦ «Ἱερέως» των στήν Ἐκκλησία. Τά στοιχεῖα πού προσκομίσθησαν στήν Ἱερά Σύνοδο γιά τήν Κανονικότητα τῆς Ἱερωσύνης τοῦ Ἱερέως δέν εἶναι ἐπαρκῆ. Ἔχουμε συνεπῶς ἀμφισβήτηση τῆς Χειροτονίας καί στήν περίπτωση αὐτή ἰσχύει ἡ μέ ἀρ. 1027/6367/765/21-6-1996 Ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ Χειροτονία πρέπει νά τελεῖται ἐξ ὑπαρχῆς ἀπό Κανονικό Ἐπίσκοπο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τό ἴδιο θά μποροῦσε νά ἰσχύσει καί γιά τό Βάπτισμα τῶν μελῶν τῆς ὁμάδας αὐτῆς. Ὅμως ἡ Ἱερά Σύνοδος, κατ’ ἄκραν ἐπιείκειαν καί ἐφαρμόζοντας τήν Ἐκκλησιαστική Οἰκονομία, δέχτηκε φιλανθρώπως τήν εἰσδοχή τῆς Ὁμάδος στήν Ἐκκλησία διά Χρίσεως Ἁγίου Μύρου. Ἡ Ἱερά Σύνοδος προχώρησε σέ ἕνα ἀκόμη βῆμα, ἄξιο ἀναφορᾶς. Ἐπέτρεψε στήν ὁμάδα αὐτή τή χρήση τοῦ μή διορθωμένου Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου, ὥστε νά μήν ἀποκοποῦν ἀπό τίς συνήθειές τους ἡλικιωμένα κυρίως πρόσωπα. 


Ἰανουάριος 2006

Ὁ Γραμματεύς τῆς Ἐπιτροπῆς
π. Γεώργιος Φραγκιαδάκης